Buddlschipps


In den altn Zeitn auf dehn Sehglschiffn haddn die Jammahtn viel freie Zeit. Wennu ran muss mussu ran, aba denn iss auch imma Freiwache un in dehn ‚Kalmen’ wenn wochnlank kein Wint iss iss nich viel zu tuhn aussa Deck schrubbn. Un denn, Holz wah genuhch da, Messa hadde schehdn un Flaschn sowiso. Also hahm sie denn kleine Schiffe geschnitz, mit Mastn un Tahkelunk un alles, schöhn angemahln, büschn Gehgnd alz Hintagrunt, aus Kitt, fleich noch mitn klein Loichtoam, un damit sie inni Buddl gehen, mitn klein Gelenk am Mast un Fehdn zum Aufrichtn. Feddich iss das Buddlschipp. Un denn in nehstn Hahfn oda gewahtet bissi wieda nach Hambuich kahm zu Harrys Hahfnbasah un fekauf füa büschn Gelt zuhn Ausgehbm auf Sampauli. Unt auch spehta in Rente, verlernz ja nich, sone Fäätichkeit!
 
Alladinks, hoide giepas praktisch keine pansoniatn Sehglschiff-Mittrohsn mea. Kein Prohplehm – lassn wia die Buddlschipps ehm in Schina machen! Hahbm die schnell geläant un billich sinzi auch. Nua die in 'Buddl-Bini' sein Lahdn in Eppmdorf werrn innehn Filippihn gefääticht weil sein Frau daheakomp. Aba die in
sein Buddlschippmusejum in Kella von Schulaua Feahaus hadda selps gemach oda sint von Kollehgn aus alla Welt oda stamm noch aus dehn altn Zeitn.
 
Aba ich brauch nich nach Schulau fahn wennich Buddlschipps sehn will. Muß nua auf mein Feranda gehen. Mein Vadda wah zwah kein Seemann, aba wah auch hantwääklich geschick, un assa sebs pensoniat wah hadda aus Spahß mah pah Buddlschiffe gebaut, nach Origenalbildan von Sehglschiffe mit passnde Takelaje. Un pah von dehn stehn nu auf mein Fenzabrett.



Inhalt Pix Link © JWS (2004)