Inzwüschn
weiß jehda inna Repuhblik dass man n Hamburga
daran ekennt dassa Moas-Moas sahcht, wenn man ihn Humml-Humml zuruhf.
Sozusahgn
n angeboanen Rifflecks. Unt so kannzu denn beweisn dassu
Expääte inna lokahln
Focklohre biss!
Fintn wia
aba nich so witzich. Mit all so was kommsu nemmich
minzns fümfzich Jahre zu speht. Son Ekkennunksgruhß
funzoniat ja nua wenni
annan ihn nich kenn! Unt solange nua die Eingeboanen wissn dass die Brietn, das
heiß die frechn Junks, das den altn Wassertrehga Johann Wilhelm Bentz voa
zweihundat Jahn imma nachgejohlt hahbm ummihn
zu ergan. Un dassa dann imma
gesahch hat: klei di an Mors! Aba in Fäänseh-Zeitalta bleipja
nix geheim.
Deswehgn fintn wia das ja auch n albanen Kramf wenn nu
üba’all inna Statt bunt angemahlne Wassatrehga rumstehn. Aba wass
wiss machn –
iss Kunz. Aba iss nich nua Kunz. Iss außadehm n schwean Fall von
geschponsatn Iwent-Brending
im Rahm von Zitti-Mennitschment: Viatausnd Oiro mal hundat Stück.
Un da kannz
eaß rech nix machn! |