Schiffstaufe
 
 
Hassu bestimp auch schumma in Kino oda Fäänsehn gesehn: wie da ne Frau mitn grohßn Hut aufm Kopp ne Buddl Sekt an Schiffsrumf schmeißt. Henk am Bant un meißns gehzi nich bein eaßn Mal kaputt. Wir hahbm jezz aba ne Schiffstaufe beigewohnt, da gink die Buddl so schnell kaputt, das hassu gah nich richtich mitgekrich. Un schohn hieß die grüne Deern „Elbmarsch“. Un is 127 Mehta lank unt kann 724 Teus trahgn. Das sint Schtandad-Kontehnas. Die ganz grohßn Kontehnafrachtas fassn um die achtausnd, aba di komm nua bis Hambuich oda Rottadam, und die andan Hehfn werdn von kleinare Schiffe vesojcht. Die „Elbmahsch“ soll vor allm im Middlmea rumfahn oda bis Teneriffa. Un wall die die Kontehnas zuliefan unt sozusahn di Grohßn füddan, heißn sie Fieders. Das is Engelsch un heiß „Feeders“.
 
Also unsan Fieda, die „Elbmahsch“, woade in Emdn gebaut, und Rederei is „Elbdeich-Rederei“ in Drochtersen anna Unta’elbe. „Unsan“ stimp nich ganz wallich nua als Anhank mitgegangn bin. Aba fühlzich ja denn doch büschn alz Teil vom Ganzn. Un nu wa also Taufe. Das Schiff lahch anna Übaseebrücke, nehbm der Capsandiego, unt von der ian Obadeck hahbm wie das denn vefolcht. Hat leida gerehchnet aba Scheame woadn vonna Beteiligunksgesellschaff gestellt. Das Schiff gehöat nemmlich ein „Fong“. Eaß pah Rehdn von Gescheffsführa un vonna Taufpatin: die hadde sogahn Gedicht geschriem, daß imma Glück un gude Faht beschiedn sein soll oda so ehnlich. Denn hassunichgesehn die Buddl, un denn Luffballons zur Feier des Tages, weiß aba nich opda Flaschnposszettls angehangn hahbm. Musikalische Unnamalunk wah auch: n Saxofon-Kwintett mit lauda flodde Mehdls – hat mich natüch besondas gefroit, alz Kollege. Middach’essn gahps im Laderaum vonna Kapsan; da hattn sie auf drei Stockwääke Büffeh aufgebaut. Aba eaß noch n Diavoatrach (genaugenomm Pauapoint) üba die Fehma, un der Handl buhmt, un in Schiffe inweschtian lohnt sich, un die Rendite is sounso, un die Peformenz is ausgezeichnet, un die Auftraxlage is hevoarahgnt, un die „Elpmarsch“ hat fümfzinn Miljohn gekostet, un ischunn das sexte Schiff inna Reie, un dazu nochn Dutznd Ein-Schiff-Fongs oda Ein-Fong-Schiffe, un hääzlichn Dank an alle Beteilichtn, un nu gutn Aptit.
 
Na un denn ging wia auf Junkfanfaht, aba nua die kleine. Üba di Toppn geflackt. Dreihundatfümzich Eangeste mit pesönliche Bortkarte doaftn mit. Wie ühplich, sind die ganzn Aufbautn alles hintn, unt nach vorne ganz lank Laderaum unta Deck und Stahplfleche füa die Kontehnas aufm Deck. Gleich voam Toam wah Laderaum offn un da wah dann Kaffe-un-Kuchn un Seck und Bia satt. Wir konntn frei rumlaufn, den Maschienraum besichtign (da wah das so laut dassas Pesonahl Oanschütza hadde), unti Brügge, die die ganze Zeit proppmvoll wah, aba das hat den Kaptein nich gestöat, wall die Stoiarunk soweso auf Autopilot wah. Koaz voa Glückstatt hahbm wia denn gewendet. Sogahn Lohzn hahbm wia gebrauchd, ischließlich nich so eimfach un wendn wenni Fahrinne kaum breida iss assas Schiff lank. Und dann ginx zurück, zur Appwexlunk mah wieda im Rehgn aba das hat die Loide an den Freibiatischn nich gestöat. Aba wia hahm uns gewundat was
füa junge Loide hoide offmba Gelt genuhch hahbm dassi sich son Stück Schiff kaufn könn.
 
Am Ahmt wah denn der Spuk schnell vobei, alles gleich wieda ausgeroimt, denn die „Elpmahsch“ mußte ahms noch raus – sonz weaz zu toia: zwei Tahge anna Übasehbrügge koss schezzunksweise an die zehntausnt Oiro. Also nix wie wech nach Bilbao – auf Junkfanfaht. Noch ganz ohne Ladunk – junkfroilich ehbm. Un eankwan fahn wia denn fleich mah mit! Auf unsan Schiff.


Inhalt Pix 2 Link
Kommentar?
© JWS (2007)